بابک اسماعیلی


زلف سخن

First Page English Weblog Weblog Archives About me Contact me Photo Blog

شنبه ٢٦ اسفند ۱۳۸٥

 

نوشته‌ی پایانی خود در سال 1385 خورشیدی را با نام بزرگ ایزد یکتا و یاد بزرگ مرد تاریخ ایران زمین، فدایی راه آزادی، مصدق بزرگ آغاز می کنم.تو بودی اوستاد مردی و رادی تو درس رادمردی را به مردان یاد می‌دادی و ما پویندگان راه تو تا روز پیروزی و بهروزی به جان راه تو را پیوسته می‌پوییم و می‌گوییم گرامی باد نام تو و نامی باد نام تو.
 

«من پرورده آزادیام.
استادم علی است، مرد بی‌بیم و بی
ضعف
و پیشوایم مصدق مرد آزاد،
مردی که هفتاد سال برای آزادی نالید.»

                                                               دکتر علی شریعتی



خاک ایران، خاک پر خون، صد شهید غرق در خون!
کشوری از جنس خون کاوه و صدها فریدون

نام ایران از نجابت، کشور پاک شهادت
دینِ زرتشت و محمّد، دینِ آزادی ز افسون

پرچمش سبز و سپید و سرخ چون خون سیاوش
مردمش شیران بیشه، لرزه‌ای بر چرخ گردون

مرز این خاک خدایی شد نشان از تیر آرش
زد نشان آرش به نیکی مرز ایران را ز جیحون

با نجابت هم‌چو هامون، با شهامت هم‌چو کارون
ماه بهمن غرق شادی، بهر مرگ دشمن دون

نام ایرانی ز غیرت، نام جاویدی به گردون
شد ز این فرهنگ موزون، قدرت ایمان صد افزون

خاک دامن‌گیر ایران، مهد علم و مهر مردم
هر طرف، هر سو دلیری خفته در این خاک گلگون

گر که اهریمن نهد پا، لحظه‌ای در خاک گلگون
بشکنم پایش ز غیرت، تا نهد پا را به بیرون

جان «فانی» را فدا من می‌کنم از بهر میهن؛
مرز و دینش حافظم من تا ابد با جان و با خون

   
 
   یادداشت:

     قرار بود که در این پست همان‌گونه که قول داده بودم کمی پیرامون جشنواره‌ی بین‌المللی شعر فجر بنویسم، ولی بنا به دلایلی ترجیح می‌دهم که باز سکوت کنم و این بار نیز چون چند سال اخیر چیزی نگویم. تنها این پرسش را باید از علیرضا قزوه عزیز، دبیر محترم نخستین دوره‌ی این جشنواره و دیگر عزیزان دست‌اندرکار در این جشنواره بپرسم که چنانچه قرار بود برگزیدگان این جشنواره از میان شاعران شناخته‌شده و بر اساس کارنامه‌ی ادبی‌شان انتخاب شوند، و نه بر اساس داوری آثار رسیده، پس چه نیاز به فراخوان بود؟
     کوتاه سخنی با این دوستان این که جشنواره‌ی بین‌المللی شعر فجر چنانچه می‌خواهد ادامه یابد، باید در فرصت باقیمانده تا دومین دوره‌ی برگزاری آن، به تعریف دوباره‌ای از خود بپردازد و بستر مناسبی را به وجود آورد تا تمامی شاعران حرفه‌ای کشور عزیزمان با هر سلیقه و گرایش شعری، اجتماعی و حتی سیاسی بهترین آثار مکتوب خود را در آن ارائه دهند و در شرایطی عادلانه این آثار مورد ارزیابی داورانی عادل و شاعر قرار گیرد. ترکیب داوران باید به گونه‌ای  باشد که تمامی گرایش‌های شرکت‌کننده در جشنواره را در بر گیرد و هرگونه شبهه‌ی نابجایی را برطرف سازد. در این راستا استفاده از تجربه‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر که در آن شاهد رقابت فیلم‌سازان با گرایش‌های متفاوت و گاه متضاد در کنار یکدیگر و البته در محیطی سالم هستیم نیز مفید می‌باشد. همان‌گونه که در این جشنواره‌ شاهد حضور کارگردانی چون حاتمی‌کیا، ملاقلی‌پور، لطیفی و ... با گرایش فکری-عقیدتی خاص خود از سویی و داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی و دیگران با گرایش فکری-عقیدتی خاص خود از سویی دیگر هستیم و بوده‌ایم و در هیچ دوره به جرات هیچ مشکل بزرگی به معنای واقعی وجود نداشته است.
     متاسفانه با وجود گذشت 27 سال از انقلاب شکوهمند اسلامی در ایران، هنوز مشکل صف‌بندی‌هایی چون شاعر متعهد و غیر متعهد، انقلابی، روشنفکر، دولتی، مستقل و غیره حل نشده است. مشکلی که تا حد زیادی در دیگر جشنواره‌هایی از این دست چون جشنواره‌ی فیلم، تئ
اتر و موسیقی حل شده است و این مقوله نیز کمی با وسعت دید عزیزان ما در وزارت ارشاد و دیگر نهادهای مربوط به سادگی قابل حل خواهد بود. فقط کافیست بخواهیم و مدیریت فرهنگی کشور را به نخبگان صالح فرهنگی بسپاریم.

و من الله التوفیق
     

[ ۱:٤۸ ‎ق.ظ ]   [ بابک اسماعیلی ]   [ لینک مطلب

موضوع نوشتار: شعر



[ Home | Archives | E-mail ]


POWERED BY
PERSIANBLOG


  RSS 2.0  

 

 

Copyright © 2004-2007 Babak Esmaeili. All rights reserved. Design by Zolfesokhan
NOTICE: May not be duplicated or distributed in any form unless with prior consent.
 

تمام حقوق مربوط به ا‌ین صفحه، متعلق به بابک اسماعیلی  است. هرگونه برداشت و بازنشر نوشته‌های ا‌ین صفحه منوط به در‌یافت اجازه از صاحب ا‌ین تارنما می باشد.