بابک اسماعیلی


زلف سخن

First Page English Weblog Weblog Archives About me Contact me Photo Blog

پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٧

مجلس سنای آمریکا عاقبت طرح جنجالی 787 میلیارد دلاری باراک اوباما موسوم به طرح محرک های اقتصادی را به تصویب نهایی رساند. این طرح در حالی پس از مجلس نمایندگان (کنگره) به تصویب مجلس سنای آمریکا می رسد که بسیاری از آمریکائیان نه تنها به آن خوشبین نیستند بلکه با آن مخالف نیز هستند.
براساس جدیدترین نظرسنجی ها در آمریکا 84 درصد از رای دهندگان آمریکایی، «اقتصاد» را اصلی ترین دغدغه خود و نخستین مشکل ایالات متحده می دانند که این اتفاق در سالهای اخیر بی سابقه است. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می شود که «اقتصاد» مسائلی چون جنگ عراق، مبارزه با تروریسم، باتلاق افغانستان و مسائل دیگری چون برخورد با ایران را به حاشیه می راند و حتی دو مناظره آخر انتخاباتی «باراک اوباما» و «جان مک کین» به طور کامل به چگونگی حل بحران موجود اختصاص می یابد.
اهمیت اقتصاد در انتخابات چهارم نوامبر در آمریکا به اندازه ای بود که عملا انتخاب چهل و چهارمین رئیس جمهوری در ایالات متحده را به میدانی جهت چالش جدی دو دیدگاه و تفکر اقتصادی تبدیل کرد. علت این امر را باید در بروز و گسترش بحران شدید مالی و اقتصادی در آمریکا و روزهای سخت و طاقت فرسای نظام سرمایه داری دانست.


وضعیت بحرانی در آمریکا و بسته نجات اقتصادی
چندی پیش موسسه مطالعاتی CQ Researcher در گزارشی تحلیلی ازوضعیت مالی دولت آمریکا اعلام کرد دولت جدید آمریکا با کسری بودجه 11 هزار میلیارد دلاری روبه روست. در میدان تایمز شهر نیویورک، یک روز شمار الکترونیکی به منظور محاسبه بدهی های ملی نصب شده است که در آن به صورت روز شمار، کل بدهی های ملی و سهم هر خانواده از آن ثبت می شود، این روز شمار در ماه اکتبر عدد 10 تریلیون دلار را نشان می داد که در مقایسه با آغاز دوران ریاست جمهوری «جرج دبلیو بوش» دو برابر شده است.
گزارشهای منتشر شده در روزهای اخیر، حکایت از وخیم تر شدن معضل بحران در ایالات متحده در بخش های خدمات، مسکن، خطهای تولید و حتی خرده فروشی دارد. خدمات که بزرگترین بخش اقتصادی آمریکا را تشکیل می دهند، همزمان با کاهش تقاضا در بازار مسکن این کشور و پایین آمدن مصرف شهروندان آمریکایی به شدت دچار بحران گردیده به گونه ای که بنابر آخرین گزارشهای رسمی، بخش خدمات در آمریکا با افت چشمگیری نسبت به ماههای گذشته روبه روست.
براساس گزارش رسمی دولت آمریکا که در نهم ژانویه 2009 منتشر شد، شرکتها و کمپانی های نامدار و بزرگ این کشور کارمندان بیشتری را در ماه دسامبر برکنار کرده اند که در مقایسه با ماه مشابه آن در سال 2007، بیش از 275 درصد بالا رفته است. بنابراین گزارش، این شرکتها در سال 2008 بیش از یک میلیون و 200 هزار شغل را حذف کرده اند که یک افزایش 59 درصدی را نسبت به سال 2007 نشان می دهد. بدین ترتیب تعداد افرادی که کمک درازمدت بیکاری دریافت می کنند، به بالاترین رقم در مدت 26 سال گذشته رسیده است.
«دیوان محاسبات کنگره» در گزارش روز هفتم ژانویه سال جاری میلادی ارزیابی هایی را منتشر ساخت که براساس آنها، آمریکا در سال جاری با کسری بودجه تاریخی دو تریلیون و یکصد میلیارد دلاری رو به رو خواهد شد. در گزارش دیوان محاسبات کنگره، کاهش فاحش درآمدهای مالیاتی به دلیل بحران مالی اخیر و ناشی از هزینه های بالغ بر 350 میلیارد دلار که برای نجات اقتصاد بحران زده آمریکا صرف شده است، از عوامل اصلی این کسر بودجه ذکر می شود. از مجموع ثروت دست رفته جهانیان در بحران اخیر که بیش از 35 هزار میلیارد دلار تخمین زده می شود، ثروت از دست رفته در بازار آمریکا بین 10 تا 15 هزار میلیارد دلار برآورد می شود. براساس یک اصل در علم اقتصاد که اثر ثروت نامیده می شود به ازای هر یک دلار ثروت به دست آمده، مردم 5 سنت به مصرف سالیانه خود اضافه می کنند. حال در شرایطی که در ایالات متحده ثروتها از دست رفته است، براساس معکوس این پدیده که برای هر دلار ثروت از دست رفته، مردم 5 سنت از مصرف خود می کاهند به این نتیجه می رسیم که چیزی بالغ بر 500 میلیارد دلار مصرف مردم آمریکا که بیش از 3.5 درصد GDP این کشور است کم می شود که برای خنثی نمودن آن نیاز به بسته محرکی اقتصادی در همین ابعاد است.
ارزش این بسته اقتصادی که نخستین آزمون بزرگ و تاثیرگذار مستاجر جدید کاخ سفید می باشد، 836 میلیارد دلار اعلام شده بود که سنای آمریکا با تعدیل آن به 787 میلیارد دلار، آن را به تصویب رسانید. این طرح پس از تصویب در مجلس نمایندگان این کشور (کنگره) که با 246 رای موافق در برابر 183 رای مخالف به تصویب رسیده بود برای تایید نهایی به سنا فرستاده شد که در نهایت با 60 رای موافق در برابر 38 رای مخالف به تصویب نهایی رسید.
رای گیری درباره این طرح که از ساعت 22.30 به وقت گرینویچ روز جمعه 13 فوریه آغاز شده بود هم چنان باز نگه داشته شد تا «شرود براون» سناتور اوهایو که برای مراسم تدفین مادرش به شمال آمریکا رفته بود به این رای گیری برسد. دموکراتها برای دست یافتن به 60 رای موافق، به رای براون نیاز داشتند تا آنان را در مقابل تحریم طرح از سوی جمهوریخواهان در امان نگه دارد.


دفاع اوباما و طرفداران وی از بسته نجات
«باراک اوباما» در سخنرانی هشتم ژانویه سال جاری با تاکید بر ضرورت اجرای بسته کمک مالی به اقتصاد آمریکا و اذعان به این مسئله که وضعیت بد اقتصادی می تواند وخیم تر نیز شود گفت: «تصویر چندان روشنی از سال های آتی نمی توان ارائه کرد... آمریکایی های بیشتری همچنان شغل خود را از دست خواهند داد، خانواده های بیشتری مجبور به هزینه پس اندازهای خود خواهند شد و رویاهای بیشتری تحقق شان به تعویق خواهد افتاد. ملت ما بیش از پیش در بحرانی فرو خواهد رفت که شاید فرصت دیگری برای بازگشت از آن را نداشته باشیم. اما به نظر من هنوز برای برگرداندن سیر روندهای کنونی دیر نشده است، در صورتی که از انجام برخی اقدامات اساسی و دردآور، سر باز نزنیم.
اوباما در نخستین نطق هفتگی رادیویی خود نیز آمریکا را «در میانه یک بحران سخت غیرمنتظره که برای حل به اقدام هایی غیرمنتظره نیاز دارد» توصیف کرد و گفت: «شاهد بودیم که تنها در یک هفته گذشته بیش از هر زمانی در 26 سال گذشته مردم خواستار دریافت حقوق بیکاری شده اند و کارشناسان بر سر این مسئله توافق دارند که اگر کاری صورت نگیرد به احتمال زیاد نرخ بیکاری دو رقمی خواهد شد.
از بین افرادی که از طرح جنجالی اوباما حمایت کرده اند، سخنان «دنیس بلر» رئیس جدید سازمان جاسوسی آمریکا (CIA) در نوع خود جالب و قابل تامل است. وی با اعتراف به این حقیقت که آمریکا دچار بحران شدید سیاسی و اقتصادی است برخلاف رئیس پیشین این سازمان که مهم ترین اولویت دولت آمریکا را مقابله با تروریسم و جنگ در عراق و افغانستان عنوان می کرد، اصلی ترین اولویت ایالات متحده را نجات کشور از بحران کنونی می داند.
بلر در جمع نمایندگان کنگره آمریکا می گوید: «دولت آمریکا باید بحران مالی و اقتصادی را به عنوان مهم ترین تهدید علیه امنیت ملی خود در نظر بگیرد. بحران اخیر اگر نگوئیم در طی قرن اخیر بی سابقه بوده ولی در دهه های اخیر بی سابقه می باشد. دولت ما قصد دارد با اجرای این طرح، اقتصاد ایالات متحده را از منجلاب و گرداب بحران و رکود نجات دهد.»


مخالفت شدید امریکائیان با طرح اقتصادی اوباما
درحالی که به اذعان شبکه تلویزیونی Fox news، حدود 84 درصد مردم آمریکا «اقتصاد» را اصلی ترین دغدغه خود می دانند و آینده سیاسی رئیس جمهوری امریکا به طرح اقتصادی اش پیوند خورده است، حمایت ها از این طرح روبه کاهش نهاده و نظرسنجی ها مؤید افزایش چشمگیر مخالفت های معنی دار مردم آمریکا با طرح اقتصادی باراک اوباما برای خروج از بن بست مالی و اقتصادی موجود در ایالات متحده است.
براساس نظرسنجی که مؤسسه «راسموسن ریپورتز» در روزهای 2 و 3 فوریه سال جاری (15 بهمن 1387) در بین یک هزار آمریکایی بزرگسال به عمل آورده است، بیش از 43 درصد شهروندان آمریکایی صریحاً اعلام کرده اند که مخالف بسته اقتصادی اوباما می باشند. مقایسه نتایج این نظرسنجی با نظرسنجی های پیشین این مؤسسه، گویای رویگردانی فزاینده مردم آمریکا از طرح محرک اقتصادی و بدبینی نسبت به آینده است.
درنظرسنجی 27 و 28 ژانویه (9 بهمن 1387) این مؤسسه، حدود 39 درصد و در نظرسنجی 19و 20 ژانویه (30 دی و اول بهمن 1387) حدود 34 درصد از مردم آمریکا مخالف تصویب و اجرای این طرح جنجالی بودند. این روند نشان می دهد به موازات کاهش حمایت ها از این طرح احیای اقتصادی، مخالفت ها نیز با این بسته افزایش یافته است.
در همین حال خبرگزاری آسوشیتدپرس اعلام کرد سناتورهای جمهوری خواه امریکا با حمله شدید به طرح محرک اقتصادی باراک اوباما آن را بزرگترین اشتباه اقتصادی در طول تاریخ امریکا دانستند و به شدت موضع گیری کرده اند.
سناتور «جان مک کین» رقیب اوباما در رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری سال گذشته میلادی، با حمله تند به اوباما گفت: «از زمانی که من در سنا بوده ام با تجربیات عجیب و غریب زیادی روبه رو شده ام اما طرح اقتصادی اوباما عجیب ترین تجربه ای است که تاکنون مشاهده کرده ام» این سناتور آریزونایی که در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 شکست را از اوباما پذیرا شد افزود: «امروز از بدترین روزهای ایالات متحده است.»
«جان تون»، سناتور داکوتای جنوبی نیز با انتقاد شدید از اوباما، بسته محرک اقتصادی وی را بزرگترین انتقال بدهی ها در تاریخ بشری می خواند.


موجی از شک، تردید و مخالفت کارشناسان و تحلیل گران
تحلیلگران و کارشناسان اقتصادی درخصوص موفقیت این طرح برای خروج از بحران شک و تردید دارند.
«روبرت بارو» استاد اقتصاد دانشگاه هاروارد و کارشناس ارشد مؤسسه هوور در دانشگاه استنفورد در مطلبی تحت عنوان «کینز، دموکرات ها را جادو کرده است» می گوید: «درارتباط با طرح پیشنهادی محرک مالی، جای تأسف خواهد داشت که بهترین گزینه ای که تیم اوباما ارائه می کند، همان نسخه جلانخورده تئوری عمومی اشتغال، نرخ بهره و پول جان مینیاردکینز در سال 1936 است.» «جاگویش باگواتی» استاد حقوق و اقتصاد در دانشگاه کلمبیا در گفتگو با نشریه فایننشال تایمز با اشاره به مشاوران صهیونیست اوباما همانند «رابرت رابین» و «لری سامرز» و زیرسؤال بردن عملکرد آنان درخصوص طرح تجارت در سیتی گروپ می گوید: «باید منتظر آینده ای غیرآزاد و همراه با رکود بود و بسته محرک اقتصادی اوباما اگر وضعیت را خراب تر نکند، بهبود نیز نمی دهد.» دیوید واکر، رئیس سازمان محاسبات و حسابداری آمریکا که در ماه فوریه سالجاری میلادی از مقام خود استعفا کرد نیز گفت: «خطرناکترین تهدید علیه دولت و ملت امریکا کسانی نیستند که در غارهای افغانستان و پاکستان مخفی شده اند، بلکه خطر بزرگ علیه مردم امریکا، این بی نظمی های مالی در بدهی های ملی است. ما بیشتر ازآنچه داریم را هزینه می کنیم و پرداخت آن را به کارت های اعتباری خود واگذار می کنیم و انتظار داریم نوه ها و نتیجه هایمان، هزینه های فعلی ما را پرداخت کنند. این کار واقعاً ظالمانه است.»
پروفسور «پیترموریسی» استاد دانشگاه مریلند نیز می گوید: «به نظر می رسد یک دولت حزب کارگری مانند دولت انگلیس در امریکا زمام امور را دردست گرفته. بسیاری از حرف هایی که اوباما از آن سخن می گوید رنگ و بوی حرف های حزب کارگری را در امریکا می زند نه حرف های حزب دموکرات را.»
«جیم راجرز» از سرمایه داران بزرگ و سرشناس امریکایی با اعتقاد به این موضوع که طرح محرک اقتصادی اوباما هدردادن پول مردم امریکاست چنین می گوید: «این اشتباهی است که ژاپنی ها در دهه 90 انجام داده اند. آنها در آن زمان پول های زیادی برای نجات اقتصاد خود اختصاص دادند و اجازه ندادند شرکت هایشان ورشکست شوند. اما به علت اینکه مشکلات به شکلی بنیادین و ریشه ای حل نگردید با گذشت 19سال، هنوز این مشکلات گریبان آنان را گرفته است. من اگر به جای رئیس جمهور آمریکا بودم می گذاشتم تا شرکت های ناکارآمد ورشکست شوند و افراد نالایق از سیستم حذف شده و کنار بروند و جای آنان را افراد شایسته وتوانمند بگیرند تا بدین ترتیب کارها از صفر و به شکلی تمیز شروع شود. اگر آلن گرینسپن رئیس بانک مرکزی آمریکا در سال های گذشته اجازه می داد تا شرکت هایی که قادر نبودند خود را به درستی اداره کنند ورشکست شوند شاید اکنون بسیاری از آن شرکت ها می توانستند با تغییر سیاست ها و مدیریت خود به بقای خویش ادامه دهند. اما متأسفانه در آن زمان هر شرکت که دچار مشکل می شد به راحتی از حمایت مالی و بی چون و چرای بانک مرکزی برخوردار می شد.»
«ریک سانتاروم» یک سناتور سابق جمهوریخواه نیز با اذعان به این حقیقت که این طرح محصول کار باراک اوباما نیست و «نانسی پلوسی» رئیس مجلس نمایندگان آمریکا آن را تدوین کرده است، می گوید: «دولت اوباما نباید برای نجات شرکت هایی که دچار مشکل مالی شده اند، به آنان کمک مالی کند. باید به رقم طرح اقتصادی جدید نیز توجه داشت. رقم این طرح بیش از کل ارزش اقتصاد همه کشورهای جهان به استثنای یازده کشور است. درواقع، رقم این طرح بیش ازچرخش اقتصادی 160 کشور جهان می باشد.»


اروپا در برابر آمریکا
مقامات بلندپایه اتحادیه اروپا، انگلیس و حتی کانادا با حمله به طرح محرک اقتصادی اوباما اعلام کرده اند که این طرح مانعی در برابر فعالیت های اقتصادی جهان است. مقامات سیاسی- اقتصادی این کشورها معتقدند که این طرح آمریکایی، بازار را با آشفتگی هایی مواجه می کند که باعث شدیدتر شدن بحران اقتصادی خواهد شد. این درحالی است که بسیاری از کشورهای اروپایی برا ثر بحران موجود با بحران های شدید اجتماعی و سیاسی و تظاهرات چشمگیر مردمی مواجه اند و با اجرایی شدن بسته اقتصادی اوباما، نگران ازهم پاشیده شدن شیرازه اقتصادی و سیاسی خود هستند.
«گوردون براون» نخست وزیر انگلیس که بیشترین مخالفت ها را با طرح اقتصادی اوباما ابراز کرده دراین خصوص گفت: «رخدادهای روزهای اخیر و نگاه حمایتی به اقتصاد بازار، شدیدترین تهدید علیه اقتصاد جهان است که بحران را عمیق تر می کند.» وی افزود: «ما امیدواریم اوباما با درک واقعیت های موجود، از این اشتباه خود دست بردارد.»
سفیر اتحادیه اروپا در آمریکا نیز گفت: «این طرح دست و پای اقتصاد آمریکا را بسته و به دیگر کشورهای جهان نیز زیان بنیادی می رساند.»
یک عضو کمیسیون اقتصادی اروپا نیز باتوجه به تأثیر اقتصاد آمریکا بر جهان اعلام کرد که این بسته اقتصادی «بدترین نشانه ممکن از رئیس جمهور جدید آمریکا برای نابودی اقتصادی جهان است.» اتحادیه اروپا نیز رسماً اعلام کرده است که مطمئناً نمی تواند از این طرح حمایت کند. زیرا در تلاش است تا اقتصاد روبه نزول خود را بهبود ببخشد، نه اینکه آن را به سمت نابودی مطلق سوق دهد.
در همین حال «استفان هارپر» نخست وزیر کانادا که کشورش به طور سنتی همواره یکی از غلامان حلقه به گوش کاخ سفید بوده است، اعلام نموده «هرچند تغییراتی توسط مجلس نمایندگان و سنای آمریکا در طرح محرک اقتصادی پیشنهادی باراک اوباما به وجود آمده، ولی دولت کانادا همچنان نگران نتایج اجرای این بسته است.»


بسته محرک اقتصادی از زبان پروفسور حمید مولانا
پروفسور حمید مولانا استاد روابط بین الملل و رسانه در دانشگاه آمریکا و موسس بخش ارتباطات بین الملل دانشگاه آمریکن واشنگتن چهره شناخته شده ای است که حدود 50 سال در ایالات متحده زندگی و تدریس کرده است و 10 رئیس جمهور این کشور را از زمان آیزنهاور تاکنون دیده است، در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار کیهان می گوید: «بحران اقتصادی در آمریکا و ورشکستگی این کشور از مدتها پیش و حدود دو سال قبل آغاز شده بود و بسیاری از اقتصاددانان و ناظران آن را پیش بینی کرده بودند. اما دولتمردان ایالات متحده و رسانه های این کشور آن را آشکار نساختند و در سپتامبر 2008 تنها گوشه ای از این واقعیت را رسانه ای ساختند. من در آن موقع در آمریکا بودم و وقتی خبر فاش شد روزنامه هایی چون NEWSWEEK و Time که علاقه دارند تیتر یک خود را به مسائل روز اختصاص دهند تیتر عجیبی زدند. روزنامه Newsweek که نسخه ای از آن را هنوز در اختیار دارم تیتری زد با این مضمون که این قدر نگران نباشید، چیز مهمی نیست!! که این موضوع بسیار جالب و قابل تامل است.»
مولانا با تاکید بر کنترل شدید خبر و اطلاعات مالی و اقتصادی آمریکا توسط سرویسهای اطلاعاتی می افزاید: «به نظر من رسانه ها یا نمی دانستند و یا می دانستند و نمی خواستند این موضوع را اعلام کنند. دلیل این امر نیز این است که اقتصاد نوین در حال حاضر وابستگی به شاخصهای کلاسیک ندارد و از جنبه روانی به اعتماد مردم نیاز دارد و امروزه اقتصاد مدرن دیگر با پول و اعتبار سروکار ندارد بلکه با نظر مردم روبه رو است. انتشار این اخبار هیچگاه به نفع آمریکا و سیستم کاپیتالیسم نخواهد بود.»
مشاور بین المللی رئیس جمهوری اسلامی ایران با انتقاد از برخی رسانه ها و روزنامه های ایرانی که روزانه با ترجمه مقاله های افرادی چون «فرید زکریا» تحلیل های جهت دار و موردنظر واشنگتن را به خورد مردم ایران می دهند و کمتر به سراغ افرادی می روند که حرفهای زیادی برای گفتن دارند اظهار می دارد: «تا پیش از رسانه ای شدن بحران اقتصادی آمریکا، هیچ کدام از این روزنامه ها، هیچ مطلب تحلیلی از آمریکا منتشر نمی ساختند. اما پس از بحران به یکباره همگی کارشناس تحلیل مسایل ایالات متحده شدند که بسیار جالب و قابل تامل است.»
این استاد دانشگاه آمریکن دی سی در واشنگتن می افزاید: «همانگونه که سیاست خارجی آمریکا 30 سال راجع به دنیای اسلام عقب است و انقلاب اسلامی نگاه آنان را تغییر داد و نکاتی را به آنان گوشزد نمود، در حوزه اقتصاد نیز، بزرگترین مانع آمریکا در حل بحران اخیر تعصبات شدید اقتصادی آمریکائیان است که بدان عادت کرده اند و در واقع می توان چنین گفت که ایالات متحده گرفتار تعصبات اقتصادی انجیلی شده است که نمی تواند در آن تجدیدنظر کند. آمریکائیان توانایی یادگرفتن را از دست داده اند. بزرگترین چالش من در حدود 50 سال اقامت در آمریکا و تدریس، فرستادن دانشجویان به کتابخانه ها و قانع کردن آنان به این باور بود که باید نصف عمرشان را در کتابخانه ها سپری کنند.»
پروفسور مولانا با اشاره به وعده ایجاد 5 میلیون شغل در آمریکا توسط اوباما، می گوید : «مردم در آمریکا همیشه به مسائل اقتصادی از دو جهت می نگرند که اگر این دو جنبه وضعیت خوبی داشته باشد به نظر آنان اقتصاد کشورشان در وضعیت خوبی قرار دارد .نخست مقوله بیکاری و دیگری برآوردهای اولیه مایحتاج روز جز غذا همانند بنزین. شعار و وعده باراک اوباما در خصوص ایجاد اشتغال به صورت گسترده به نوعی زیرکانه و البته فریبکارانه است. در ماه گذشته 56 هزار نفر در آمریکا کار خود را از دست داده اند و در سال گذشته حدود 3 میلیون نفر بیکار شده اند حال چنانچه وضعیت رو به بهبود گذارد این افراد به مرور سرکار خود بازخواهند گشت که دولت اوباما می تواند آن را به حساب خود گذارد و بگوید که من این وعده را عملی کرده ام. آنچه در آمریکا طی 30 سال گذشته رخ داده است. این بوده که مردم سرمایه ها و سپرده های چندین ساله خود را یا مستقیماً و یا از طریق بنگاههای تجاری وارد بورس کرده اند در حالیکه اطلاعات شفاف و کافی نداشته اند که این امر وضع بورس آمریکا را دستخوش تغییرات بزرگی کرده است به گونه ای که دیگر بورس آمریکا در دست ده کمپانی بزرگ این کشور نیست.»
رئیس سابق انجمن بین المللی پژوهش در علوم ارتباطات آمریکا در پایان با اشاره به اینکه معادله برد و باخت در آمریکا تنها با دو حزب آن هم با قواعد بازی از پیش تعیین شده ای صورت می گیرد می گوید: «بزرگترین معجزه اوباما و اجرای طرح محرک اقتصادی این است که در بهترین حالت بتوانند وضع موجود را حفظ کنند.»


بابک اسماعیلی دهنه سری. عضو انجمن اقتصاددانان ایران
روزنامه کیهان. چهار‌شنبه 30 بهمن 1387 -  شماره 19305


 

[ ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ ]   [ بابک اسماعیلی ]   [ لینک مطلب

موضوع نوشتار: سیاست و موضوع نوشتار: اقتصاد و موضوع نوشتار: خبر و گزارش



[ Home | Archives | E-mail ]


POWERED BY
PERSIANBLOG


  RSS 2.0  

 

 

Copyright © 2004-2007 Babak Esmaeili. All rights reserved. Design by Zolfesokhan
NOTICE: May not be duplicated or distributed in any form unless with prior consent.
 

تمام حقوق مربوط به ا‌ین صفحه، متعلق به بابک اسماعیلی  است. هرگونه برداشت و بازنشر نوشته‌های ا‌ین صفحه منوط به در‌یافت اجازه از صاحب ا‌ین تارنما می باشد.