بابک اسماعیلی


زلف سخن

First Page English Weblog Weblog Archives About me Contact me Photo Blog

چهارشنبه ٢ آذر ۱۳۸٤

اولین مردمانی که سیستم اگو  یا فاضلاب را جهت تخلیه‌ی آب شهری به بیرون از شهر اختراع کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که اسب را به جهان هدیه کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که حیوانات خانگی را تربیت کردند و جهت بهره مندی از آنان استفاده کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که مس را کشف کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که آتش را در جهان کشف و از آن استفاده کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که ذوب فلزات را آغاز کردند، ایرانیان بودند. (در شهر سیلک در اطراف کاشان.)
اولین مردمانی که کشاورزی را جهت کاشت، داشت و برداشت کشف کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که نخ را کشف کردند و موفق به ریسیدن آن شدند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که سکه را در جهان ضرب کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که عطر را برای خوشبو شدن بدن ساختند، ایرانیان بودند.
اولین  کشتی یا زورق به فرمان یکی از پادشاهان زن ایرانی ساخته شده است.
اولین ارتش سواره در دنیا، با 115 سرباز، توسط سام ایرانی تشکیل گردید.
اولین مردمانی که حروف الفبا را ساختند در 7000 سال پیش در جنوب ایران، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که شیشه را کشف کردند و از آن برای منازل خود استفاده کردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که ذغال سنگ را کشف کردند و از آن بهره جستند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که مقیاس سنجش اجسام را کشف کرد ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که به کرویت زمین پی بردند، ایرانیان بودند.
اولین مردمانی که قاره‌ی آمریکا را کشف کردند ایرانیان بودند و کریستف کلب و واسکودوگاما بعدها و بر اثر خواندن کتابهای ایرانی که در کتابخانه‌ی واتیکان بوده، به فکر قاره پیمایی افتاده‌اند.
کلمه شاهراه از راهی که کوروش بین سارد پایتخت کارون و پاسارگاد احداث کرد گرفته شده است.
کوروش کبیر در شوروی سابق شهری ساخت به نام کورپولیس که خجند امروزی نام دارد.
کوروش پس از فتح بابل به معبد مردوک رفت و برای ابراز محبت به بابلی‌ها به خدای آنان احترام گذاشت و در همان معبد که بیش از 1000 متر بلندی داشت برای اثبات حسن‌نیت خود به آنان، تاج گذاری کرد.
اولین هنرستان فنی و حرفه‌ای در ایران توسط کوروش کبیر در شوش جهت تعلیم فن و هنر ساخته شد.
دیوار چین با بهره گیری از دیواری که کوروش در شمال ایران در سال 544 قبل از میلاد ساخت، ساخته شد.
اولین سیستم استخدام دولتی، آن هم به صورت لشگری و کشوری به مدت 40 سال خدمت و سپس بازنشستگی و گرفتن مستمری دائم را کوروش کبیر در ایران پایه گذاری کرد.

آیا میدانید:
 کمبوجبه فرزند کوروش بدلیل کشته شدن 12 ایرانی در مصر و در پی تمسخر فرعون مصر به ایرانیان و مقدسات آنان، که به جای عذرخواهی از ایرانیان به دشنام دادن و تمسخر انان پرداخته بود، با 250 هزار سرباز ایرانی در روز 42 از آغاز بهار 525 قبل از میلاد به مصر حمله کرد و کل مصر را تصرف نمود و سپس به دلیل آمدن قحطی در مصر، وی مقدار بسیار زیادی غله وارد مصر کرد. اکنون در مصر یک نقاشی دیواری وجود دارد که کمبوجیه را در حال احترام به خدایان مصر نشان می‌دهد و  به هیچ وجه دین ایرانیان یکتا پرست را به آنان تحمیل نکرد و هیچ بی احترامی به آنان ننمود.

اقتباس از مجموعه کتابهای سرزمین جاوید
نویسندگان: ماریژان موله- هرتزفلد گیرشمن
ترجمه: ذبیح الله منصوری


 به یاد منوچهر آتشی:
(آخرین دست‌نوشته‌ی منوچهر آتشی، در پاسخ به دعوت وی به همایش چهره‌های ماندگار)

 

 به نام آنکه جان را فکرت آموخت
ن و القلم و ما یسطرون
خواهران و برادران ارجمند! بانیان گرامی و مبتکر همایش چهره‌های ماندگار!
با سلام و سپاس. حدود شصت سال است که در این سرزمین گرانسنگ نیاکانی قلم می‌زنم. سرزمین شگفت‌انگیزی که همیشه خاستگاه نیک‌اندیشان و درست‌کرداران بوده و در نبرد بی‌پایان ایزد و اهرمن، فرهنگ‌دوستان و مومنان و خداباوران آن، در لشگر خداوند شمشیر قلم آخته‌اند و با شیطان و شیطانیان نبرد کرده‌اند. حق هم همین است. زیبا اینکه، از همان دیرباز، چه در سایه‌ی‌ کیش نیاکان کهن، و چه زیر پرچم قدسی دین سترگ محمدی(ص)، آبشخور خردمندان و خردجستاران، همیشه کلام پیامبران بوده و آنچه به شیوه و شمایل شعر و هرگونه نوشته‌ای به وجود آمده، از پرتو ایمان به یزدان روشنایی گرفته و چراغ راه انسان‌ها در گیتی تاریک بوده است.
باری، این قلم کوچک_و امروزخسته_تا آنجا که در توانش بوده به گمان خود در راه خیر و روشنی و ایمان به سر دویده و از نثار هر چند اندک یافته‌ها و دانسته‌های خود به پای هنرجویان هرگز دریغ نورزیده است، هر چند بضاعتی در خور نداشته است.
از سوی دیگر، همه می‌دانیم که در طول سال‌های نظام‌های ضدفرهنگی تنها چیزی که مورد عنایت نبوده هنر و هنرمند و قلم و قلمزن بوده است. پس اینکه می‌بینیم در این دوران پرعزت و افتخار، بانیان فرهنگ و خرد نگاه مهربانی به سوی این گروه کم‌توقع داشته، پاس حرمت آنان را وجهه همت قرار داده‌اند، واقعا موجب خرسندی و افتخار است.
این قلم خوشحالی خود را صمیمانه تقدیم می‌دارد و سپاس خود را از عنایت شما با صدای بلند ندا می‌کند. آرزویم بود که در این لحظات پرشور در حضور شما می‌بودم و دست‌های مهربان و ارجمند شما را می‌فشردم. اما همان‌طور که دوستان عزیز من و یاران شما در جریانند، بیماری ناگهانی کلیوی و ضرورت جراحی فوری، مرا از این فیض محروم کرد. و گمان نمی‌کنم با هیچ کلامی بتوانم از این واقعه عذر تقصیر بخواهم. از خداوند سلامت و ماندگاری و توفیق شما را خواهانم و آرزومندم که در آینده‌ای نزدیک بتوانم حضورا سپاس و ستایش خود را تقدیم دارم. استدعای دعا دارم.

(منوچهر آتشی علیرغم بیماری و درد و عذر از حضور، در همایش (چهره‌های ماندگار) شرکت نمود و جایزه و تقدیرنامه‌ی خود را به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار دریافت نمود.)
 

 

 

  یادداشت:

 

منوچهر آتشی حضوری بود که تا سال‌ها تایید و تکذیبش، چیزی شبیه به حرف آخر بود! اگرچه او بسیار بیش از آنچه تکذیب کند، تایید کرد و این بیشتر از هر چیز شاید، نمودی از روشنایی جانش بود.

نمی‌دانم که چه تصوری از او داری؟ بر این باوری که ما از او گذشته‌ایم یا او از ما؟

آتشی، از نسل شاعران سوخته‌دلی بود که ادبیات را نه چون تزئینی در کنار سفره سور، بلکه چون شعله‌ی سوزانی بر هستی خود می‌خواست و شاید به همین دلیل بود که او را گاه روستایی زمختی گم‌شده در خیابان‌های شهر می‌خواندند و گاه ستاره‌ای در جنوب. گاه معترض و شورشی‌اش می‌خواندند و گاه محافظه‌کار وسر به کار خویش. گاه او را شاعری به پایان رسیده خواندنش و گاه تکیه زده بر صندلی فاخر شعری بی‌نقص در تالار ادبیات امروز. اما چون از خودش می‌پرسیدی که کیستی؟ پاسخ می‌داد که من شعرم، شعر و نه هیچ‌ یک از چنان که می‌گویند. تمام این رنج را می‌توانستی چند روز پیش و هنگام گرفتن لوح یادبود همایش چهره‌های ماندگار در صورت آتشی به نظاره بنشینی.

و امروز، او دیگر در میان ما نیست، اما به اعتبار جانی که بر سطر شعر و نثرش نهاد، بر این باورم که روشنا و گرمای آتش آتشی، هنوز و همیشه در چراغدان ادبیات سرزمین‌مان ایران خواهد ماند. با منوچهر آتشی‌ها مهربانتر باشید.

سپیده که سر بزند/ نخستین روز بی‌روزهای تو/ آغاز می‌شود.
 

[ ٥:٠۸ ‎ق.ظ ]   [ بابک اسماعیلی ]   [ لینک مطلب

موضوع نوشتار: تاریخ



[ Home | Archives | E-mail ]


POWERED BY
PERSIANBLOG


  RSS 2.0  

 

 

Copyright © 2004-2007 Babak Esmaeili. All rights reserved. Design by Zolfesokhan
NOTICE: May not be duplicated or distributed in any form unless with prior consent.
 

تمام حقوق مربوط به ا‌ین صفحه، متعلق به بابک اسماعیلی  است. هرگونه برداشت و بازنشر نوشته‌های ا‌ین صفحه منوط به در‌یافت اجازه از صاحب ا‌ین تارنما می باشد.