بابک اسماعیلی


زلف سخن

First Page English Weblog Weblog Archives About me Contact me Photo Blog

سه‌شنبه ٢٦ تیر ۱۳۸٦


پیش از هر چیز باید یک عذرخواهی بابت تاخیرهای هر از گاهی کنم. مدت زمان تقریبا طولانی بود که فرصت نوشتن در این فضای سایبر را پیدا نکردم. در این مدت تمامی ذهنم به شدت مشغول بود و البته هنوز نیز هست. این اتفاق معمولا هر از گاهی برایم پیش می‌آد. یه عادت ماهانه هست که دیگه دارم باهاش زندگی می‌کنم و نمی‌دونم شاید دارم زندگی می‌کنم برای رسیدن اون لحظه.خوشبختانه بعد از مدت زمان تقریبا طولانی ننوشتن و در نتیجه توقف شاید ناخواسته ویرایش مجموعه ناکجا در ناکجاآباد که دیگه مراحل پایانی ویرایش خودش را طی می‌کند بار دیگر نوشتم. معمولا هر بار که این اتفاق می‌افتد و سراغ موضوع پرورده شده‌ای در ذهنم می‌روم تا مدتی نامشخص درگیر اون مسئله می‌شوم. اوایل بارها از خودم می‌پرسیدم که این کلمات از کجا می‌آیند؟ چگونه مرا پیدا می‌کنند؟ چرا مرا و ده‌ها پرسش خام دیگری از این دست!! ولی مدتی است که دیگر با چنین پرسش‌هایی مواجه نیستم. معمولا پس از هر بار نوشتن با پیشامدی در پیرامونم روبه‌رو می‌شوم که با رخ دادن آن پیشامد  پاسخ تمامی پرسش‌ها را باز می‌یابم. همه‌ی این‌ها را گفتم تا از دست‌نوشته‌ی اخیرم بنویسم!! این بار از چیزی نوشته‌ام که نمی‌دانم پیش‌آمد کرده یا به زودی خواهد کرد و همین تمامی فکرم را ناخواسته درگیر خود کرده و قدری هم نگرانم ساخته است.
به درستی نمی‌دانم، گویا همیشه منتظر رخ دادن چنین پیش‌آمدی هم بوده‌ام و شاید خودم را نیز بارها آماده‌اش کرده‌ام. ولی شاید این نکته را از یاد برده‌ام که این اتفاق در زمانی می‌افتد که انتظارش را نداریم.در هر صورت در حال حاضر حال عجیبی دارم. درست مثل چشم باز کردن و دیدن آن مرد نابینا در رمان کوری ساراماگو، پس از آن همه اتفاق. پُرم!! پُر فریاد، ولی حنجره‌ام با فریاد آشنا نیست. همه‌ی این‌ها را گفتم ولی شاید این بار خبری از رخ دادن هیچ اتفاقی نباشه. نمی‌دانم. شاید....

 


یادداشت:

شاید درست نباشه که اینو بنویسم. از این بابت از تمامی خوانندگان عذر می‌خوام
. خواهش می‌کنم که اگر در این زمینه چیزی هست، حرفی دارید و شاید پرسشی فقط در قسمت نظرخواهی بنویسید و نه تماسی باشه، نه ایمیلی و نه حتی اس ام اسی. چون این مدت خیلی خسته‌ام و خیلی درگیر یک سری کارهای جور و ناجور کوچک و بزرگ و به همین دلیل شاید کاملا خودخواهانه هیچ تماسی را جواب نخواهم داد. قسمت نظر سنجی هست و فعال و در این قسمت پاسخگوی تمامی دوستان خواهم بود.
قول می
‌دهم تا جایی که امکان دارد از این پس هیچ فیدبکی را هم حذف نکنم. حذف چند مورد اخیر نیز تنها از روی اجبار بود و ناشی از عدم شناخت فلسفه‌ی کامنت در وبلاگ‌ها از سوی برخی دوستان کم لطف. از توجه، لطف و نگرانی همگی شما عزیزان سپاسگزارم. ولی باور کنید که من خوبم و شاد  و سرزنده و هیچ طوریم نیست. فقط یه جوریم. اونم مثل همیشه.

زندگی این روزها یه بار دیگه همون جوری شده که می‌خواستم.
تق
و
لق

ولی نمی‌دونم که چرا این بار ....

 

[ ٢:۱٢ ‎ق.ظ ]   [ بابک اسماعیلی ]   [ لینک مطلب

موضوع نوشتار: روز نوشت



[ Home | Archives | E-mail ]


POWERED BY
PERSIANBLOG


  RSS 2.0  

 

 

Copyright © 2004-2007 Babak Esmaeili. All rights reserved. Design by Zolfesokhan
NOTICE: May not be duplicated or distributed in any form unless with prior consent.
 

تمام حقوق مربوط به ا‌ین صفحه، متعلق به بابک اسماعیلی  است. هرگونه برداشت و بازنشر نوشته‌های ا‌ین صفحه منوط به در‌یافت اجازه از صاحب ا‌ین تارنما می باشد.