از من چرا رنجیده‌ای؟!

Nature.jpgجانا مرنجانم بگو از من چرا رنجیده‌ای؟!
با جان حیرانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

با من چرا ای با‌وفا، اینگونه گشتی بی‌وفا؟
بشمر گناهانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

جانا بگو، با من بگو، از هر چه می‌خواهی بگو
گر این و گر آنم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

بیمارم از کردار تو، از سردی گفتار تو
از بهر درمانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

شاید قطار مرگ را فردا مسافر من شوم
امشب که مهمانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

خونم بیفتد گردنت، گر من بمیرم در غمت
دیگر مرنجانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

طاقت ندارم نازنین بینم دو چشمت را چنین
ای جان جانانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

قلبم شکست و دیده‌ام خون شد ز تو ای بی‌وفا
با چشم گریانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!

هر چند گفتی با دل «فانی» که صبری بایدت
من صبر نتوانم بگو، از من چرا رنجیده‌ای؟!


شعر از مجموعه‌ی لذت یک گاز ؛ بابک اسماعیلی دهنه‌سری (ب.الف.فانی)
 

      
       یادداشت:

     ...
چند شب پیش، در نخستین ساعات بامداد سه‌شنبه 21 آذرماه، بعد از مدت‌ها بی‌خوابی خیلی راحت خوابیدم و خواب عجیبی دیدم. خواب حضرت زهرا (س) که سخت آشفته‌ام کرد. قبل از اینکه از این خواب بنویسم باید بگویم که در بین ائمه‌ی اطهار(ع) علاقه‌ی خاص و ارادت عجیبی به حضرت زهرا داشته و دارم.
      گِله داشت. گویا از من گِله داشت. به یاد دارم که می‌خواستم با ناله چیزی بگویم که نتوانستم. انگار دقیقا می‌دانستم که خوابیده‌ام. صدای ناله‌های خویشتن را در خواب می‌شنیدم. حضرت زهرا تابلوی نقاشی‌شده‌ی را به من نشان دادند که در حدود 65-60 درصد آن نقاشی شده بود و  انتهای آن(40-35 درصد انتهایی آن) خالی بود. حضرت گله کردند که چرا این نقاشی را که به گمانم تصویری از ظهر عاشورا بود تکمیل نکرده‌ام و با ناراحتی در حالی که کودکی را در آغوش داشتند از من خواستند که هر چه زودتر آن را تکمیل نمایم. غرق در سکوتی خیس فقط و فقط خیره بودم تا اینکه با همان بغض خیس از خواب برخاستم. در حالی که در همان خیرگی و سکوت، غرق تفکر پیرامون آن خواب بودم، بار دیگر خوابیدم و باز... بار دیگر همان خواب!!
     صبح وقتی برای نماز از خواب برخاستم
، فرصتی شد تا کمی پیرامون اتفاقات شب گذشته، در خلوت خود تنها بمانم. یادم آمد که در حدود پنج و شاید شش سال پیش قصد داشتم که شعری در سوگ حضرت زهرا بنویسم، ولی هر گاه که قلم در دست گرفتم ناتوان از هر شروعی، قلم را به زمین گذارده‌ام. در این 6- 5 سال، تقریبا از هر چیزی نوشته‌ام، ولی همین که قلم در دست گرفته‌ام تا از عهد باطنی خویش با حضرت زهرا بنویسم نتوانسته‌ام و باید اعتراف کنم که شاید حدود یک سالی است که عهد خود را گویا فراموش کرده بودم تا که در آن شب سرد برفی، آن خواب عجیب...!!
   
 نمی‌دانم، به درستی نمی‌دانم. ولی به گمانم مقصود حضرت از آن تابلوی نیمه کاره رها شده، همان شعری است که باید تا عاشورای امسال بنویسم و شاید هم همان نوشته‌ی نانوشته‌ای باشد که 6- 5 سالیست هم‌چنان نانوشته باقی مانده است. ولی با توجه به در پیش بودن سوگواره‌ی شعر عاشورایی امسال و همچنین نخستین جشنواره‌ی بین‌المللی شعر فجر، احتمال نخست پررنگ‌تر است.
     امیدوارم که با یاری پروردگار، توانی یابم تا بر سر عهد باطنی خویش
با آن مولا زن بی‌مزارم بمانم و بنویسم آنچه را که باید بنویسم.
 

/ 10 نظر / 10 بازدید
آرميتس

.....

نماز در خم آن ابروان محرابی کسی کند که به خون جگر طهارت کرد يارب تو آن جوان دلاور نگاهدار کز تير آه گوشه نشينان حذر نکرد

ارمیا

مطلبی که در يادداشت نوشته بوديد مرا سخت تحت تاثير قرار داد... چنين خوابهايی از توفيقات بزرگ الهی است که نصيب بندگان خاص می‌شود. اتفاقی اینجا اومدم ولی مثل اینکه این چیزا هم جزء روزی محسوب می‌شن. التماس دعا موفق باشید.

ارميا

اگه اجازه بفرماييد لينک شما را وارد می‌کنم. منتظر اجازه شما خواهم بود.

هانيه

باورم نمی‌شه که بشه چنين خواب زيبايی ديد... واقعاْ خوش به حالتون... نمی‌تونم حدس بزنم که بعد از بيدار شدن چه حسی داشتيد... منم از خدا براتون توفيق می‌خوام که اون تابلوی نانوشته رو هر چی که هست تکميل کنيد... اين شعر از کتابتون هم مثل همه‌ی شعرهای قبلی‌تون خيلی زيبا بود...

پريسا

بیزار از شبم سیاهی، دلم گرفت بر قامت جوانه تباهی ، دلم گرفت در حکم داس مرگ چه سر ها به باد رفت حکم غلط ، دسیسه ، گواهی ، دلم گرفت پرواز، کی؟ کجاست؟ پروبال بسته ها! در بند ماندن ِ که نخواهی، دلم گرفت بر شانه هاست بار سفر سوی سرنوشت صد پیچراه ، جاده، دو راهی، دلم گرفت طرح هجوم مرگ چه آسان پیاده شد لبخند نحس ِ فتح ِ سپاهی ، دلم گرفت دلتنگ از تهاجم و تاراج باغ ، آه! در خاک خفته ، سبزه ی کاهی ، دلم گرفت

آدينه

زيبا می نويسی دوست من. اميدوارم موفق باشی و همچنان به نوشتن ادامه بدی.

محمد

سلام. خيلی وقت بود نيومده بودم اينجا. خوشگل چيزی خوندم. حرف خیلی زیاد بود اما ادامه نميدم. يا حق.

هانيه

چه خبر از پروژه‌ی در دست تکميل‌تون؟!

امين

سلام دوست عزیز از وبلاگت بازدید کرم با حال بود خوشحال میشم به ماهم سر بزنی راستی اگه اومدی نظر یادت نره !!! امین اهواز